Jul
9
Het lijkt de laatste tijd wel herfst!
‘We’ zijn daarvoor natuurlijk al wel voor gewaarschuwd door de weermannen en -vrouwen, maar toch ervaar ik het als een verrassing dat het zo veel en fel herfstig is de laatste dagen.
Mijn autootje blijkt op een aantal punten toch niet zo waterproof te zijn als ik gedacht had en de ruitenwissers doen meer dan ijverig hun werk.
Uiteraard zijn er ook veel mooie dingen die te beleven zijn. De wolkenpartijen zijn werkelijk fantastisch te noemen. Grote witte kolossen drijven over de stad en het lijkt er op alsof elk moment de torens van kerken opgeslokt kunnen worden door de regendragers.
Ik hoop nog steeds op een tafereeltje waarvoor ik desnoods mijn auto dwars op de weg tot stilstand breng: onderweg naar werk kom ik langs een aantal weilanden die oneindig ver lijken te reiken. De aarde is daar zo plat als een dubbeltje en in de weidse omtrek is er niets van menselijke inmenging te bespeuren. Dit gekunstelde landschap, afgetopt met mooie, imposante wolkenpartijen is een waar kado!
Morgenvroeg is de verwachting dat het stevig tot zeer stevig regent onderweg naar mijn werk. Ik kan er niets aan doen, maar hoe slechter het weer hoe liever ik het heb. Geef mij maar Maartse buien in de zomer, agressieve onweerformaties en knoerten van windstoten. Ik houd er van!
